Voor het eerst in de Hofakker geschiedenis gingen de kroonkinderen hun weg naar de eerste klas. Ik was  bijzonder geraakt door de geheel eigen wijze waarop ze dit alle 5 helemaal op hun eigen manier  aangingen. Ontroerend gewoon. Nu had ik ook wel de beste plek tijdens dit gebeuren.

Mooi om de daadkracht van de eerste stap te mogen aanschouwen, de twijfel en dan toch de vanuit de tenen komende moed bij de één, de gretigheid bij de ander én de ik zie eerst is alles in stilte aan, zet al mijn zintuigen open en duik er dan in manier van de ander.

In de kleuterklas is het even heel anders dan voor de vakantie. De groten worden nog een beetje gemist…. En zeker alle ideeën en de stroom aan spel die ze altijd ingezet hebben. Het lijkt een klein beetje stil gevallen nu, en juf moet met creativiteit de boel weer aan het spelen krijgen. Ook wel weer mooi dat de kleuters die er nu zijn dan ook weer in zichzelf de kracht moeten gaan vinden om het op eigen kracht te gaan doen. Mooi om te aanschouwen hoe deze klassenprocessen zich gaan ontvouwen.

Woensdag is als vanouds vanaf de vroege ochtend “bosdag”. We zijn wel meer dagen in het bos, maar woensdag zijn we zowat de hele dag in het bos. Ook dat is wennen voor de kinderen die dit voor het eerst doen. Ze blijven nog erg veel bij Juf, wat een verschil met de vorige club, die altijd vroegen of ze op ontdekking mochten. Dat betekende dan, wat verder weg zodat juf je niet meer kon zien. Het is een mooi streven dat ook de nieuwe lichting het aan gaat durven om op ontdekking te gaan…. Voor nu willen ze nog in gezichtsveld van juf blijven. Zodra ze me niet zien is het: JUF, JUUUFFF! We hebben heel veel bramen geplukt om bramenjam te maken, ze kwamen met paarse mondjes terug. Ook hebben we een hut in het bos, en iedere keer werken we daar weer aan.
Gelukkig hebben we Jacob erbij, want die kan zo zegt hij zelf, alles tillen en dan vooral hele zware dingen. De andere vinden het wat handig dat hij het zware werk op zijn schouders neemt. Jana nam meteen de rol van het mooi maken van het huis op zich. Er kwam een keukentje want als eerste moest er eten gemaakt kunnen worden vond Jana. Er werd mos gezocht en andere dingen ter versiering.

Zelf zoek ik nog naar mogelijkheden om daar een meer “vaste plek” te creëren, zodat je echt meer het buitenschool idee krijgt.
Dan zou er eigenlijk een soort eenvoudig dakje gemaakt moeten worden, zodat dit het basiskamp wordt voor de kinderen en ze van daaruit het bos in kunnen gaan. Dan kan ik daar ook het verhaal vertellen, een ochtendspel doen ,en kunnen we er met regen en sneeuw ook makkelijker blijven….. Ik speel nog met deze ideeën in mijn hoofd.

 

Buitenleven